Publikacje nauczycieli

 

Do rodziców poszukujących porady na temat pomocy psychologiczno - pedagogicznej
 
 

Pomoc psychologiczno-pedagogiczną należy organizować wobec dzieci:

  • z niepełnosprawnością,
  • posiadających specyficzne trudności rozwojowe,
  • ze szczególnymi potrzebami edukacyjnymi (w związku z zaniedbaniami środowiskowymi, sytuacjami kryzysowymi, odmiennością kulturową, chorobami przewlekłymi),
  • ze szczególnymi uzdolnieniami.

Pomoc psychologiczno-pedagogiczna opiera się na zaspakajaniu indywidualnych potrzeb edukacyjnych oraz rozwojowych dzieci uwzględniając przy tym ich możliwości psychofizyczne.

Dziecko wspierane jest na różnych obszarach rozwoju:

  • sprawność ruchowa (motoryka duża),
  • sprawność manualna i grafomotoryczna,
  • percepcja wzrokowa,
  • orientacja w schemacie ciała i kierunkach w przestrzeni,
  • percepcja słuchowa,
  • mowa,
  • myślenie,
  • sfera emocjonalno-społeczna.

W przedszkolu tworzone są optymalne warunki do realizacji działalności dydaktycznej, wychowawczej oraz wspierającej rozwój dziecka. Rozpoznawane są możliwości psychofizyczne oraz potrzeby rozwojowe a także sytuacje społeczne. Narzędziem pomocniczym staje się

  • obserwacja, przeprowadzana na terenie placówki, systematyczna praca z dzieckiem  oraz dokonywanie oceny efektywności podjętych działań,
  • diagnoza gotowości szkolnej.

Pomoc psychologiczno pedagogiczna może odbywać się w dwojaki sposób: indywidualny lub grupowy. Wnioskodawcą o potrzebie udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej może być

  • specjalista np. logopeda, psycholog,
  • pracownik przedszkola np. nauczyciel,
  • inna osoba np. kurator sądowy.

Rodzicu, możesz skorzystać z pomocy następujących placówek, organizacji by wesprzeć dziecko:

  • Placówki prowadzące poradnictwo i terapię - świadczą specjalistyczną pomoc dzieciom i ich rodzinom w zakresie trudności szkolnych, emocjonalnych, psychicznych, rodzinnych (poradnictwo, diagnoza, terapia)
  • Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna nr 2 w Białymstokunasze przedszkole współpracuje z podaną poradnią,
  • Powiatowa Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna w Białymstoku,
  • Specjalistyczna Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna dla Dzieci i Młodzieży z Zaburzeniami Emocjonalnymi w Białymstoku,
  • Młodzieżowy Ośrodek Konsultacji i Terapii przy Dziennym Domu Pomocy Społecznej w Białymstoku.
  • Placówki świadczące pomoc logopedyczną w ramach NFZ:
  • NZOZ Vita Med. Centrum Medyczne Bożena Halina Zawadzka,
  • Gabinet logopedyczny Emilia Stankiewicz,
  • NZOZ Vita Grażyna Matulanis,
  • ABC Poradnia Logopedyczna Elżbieta Dąbrowska,
  • NZOZ Remedica,
  • Ośrodek Laryngologii JUNIORMED.
  • Poradnie zdrowia psychicznego dla dzieci i młodzieży:
  • Centrum Medyczne „Opoka” H. Midro,
  • NZOZ Ośrodek Psychiatrii i Psychoterapii Dzieci i Młodzieży „Eureka” w Białymstoku,
  • Szpital Kliniczny im. L. Zamenhofa w Białymstoku. Oddział Dzienny Psychiatryczny Uniwersytecki Dziecięcy,
  • NZOZ Axon Leszek Twarowski,
  • Centrum Zdrowia Psychicznego MEANDRA,
  • Poradnia Psychologiczna Ezra,
  • Qmedica-Centrum Medyczne. Ośrodek Środowiskowej Opieki Psychologicznej,
  • Poradnie neurologii dziecięcej:
  • NZOZ Centrum Medyczne HANSA,
  • SP ZOZ Wojewódzki Szpital Zespolony im. J. Śniadeckiego. Poradnia Neurologiczna dla Dzieci,
  • Uniwersytecki Dziecięcy Szpital Kliniczny im. L. Zamenhofa w Białymstoku,
  • Przychodnia Specjalistyczna. Poradnia Neurologiczna dla Dzieci. Ewa Konopelko-Śliżewska.
  • Świetlice socjoterapeutyczne i środowiskowe - oferują pomoc dzieciom i młodzieży z rodzin znajdujących się w trudnej sytuacji (opieka, zajęcia świetlicowe, terapia, rozwój z rodzinami) zainteresowań, pomoc socjalna, pomoc w odrabianiu lekcji, praca z rodzinami):
  • Świetlica Dziennego Pobytu dla Dzieci przy DPS,
  • Świetlica socjoterapeutyczna przy Stowarzyszeniu „DROGA”,
  • Świetlica „U Aniołów «Stróżów” przy parafii Ducha Św.,
  • Świetlica „Nasz Dom: Dobry Pasterz” przy Zgromadzeniu Sióstr Dobrego Pasterza i in.
  • Placówki udzielające pomocy osobom doświadczającym przemocy:
  • Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w Białymstoku Ośrodek Interwencji Kryzysowej,
  • Centrum Pomocy Dzieciom Stowarzyszenia KLANZA w Białymstoku,
  • Młodzieżowy Ośrodek Konsultacji i Terapii MOKIT.
  • Zespoły do spraw orzekania o niepełnosprawności:
  • Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności,
  • Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności.
  • Organizacje pozarządowe służące pomocą rodzinie:
  • Stowarzyszenie Pomocy Rodzinie „Droga”,
  • Fundacja Dialog,
  • Towarzystwo Przyjaciół Dzieci Oddział Miejski w Białymstoku,
  • Polskie Stowarzyszenie Pedagogów i Animatorów „KLANZA" Oddział Białostocki,
  • Stowarzyszenie Pomocy Rodzinie „Szansa”.
  • Organizacje działające na rzecz osób chorych i niepełnosprawnych:
  • Podlaskie Stowarzyszenie Pomocy Dzieciom z Porażeniem Mózgowym JASNY CEL w Białymstoku,
  • Polski Związek Głuchych Oddział Podlaski,
  • Polski Związek Niewidomych Okręg Białystok,
  • Krajowe Towarzystwo Autyzmu Oddział w Białymstoku,
  • Ośrodek Pomocy Dziecku i Rodzinie Szansa,
  • Fundacja „Oswoić świat”,
  • Fundacja na Rzecz Wspierania Osób z Zaburzeniami ze Spektrum Autyzmu i z Innymi Niepełnosprawnościami „A jak…”.
  • Placówki kulturalno-oświatowe:
  • Wojewódzki Ośrodek Animacji Kultury,
  • Dom Kultury „Śródmieście”,
  • Młodzieżowy Dom Kultury,
  • Samorządowe Ognisko Baletowe,
  • Dział Zbiorów Specjalnych (Książka Mówiona). Książnica Podlaska.

Nie czekaj – wspieraj już we wczesnym etapie życia dziecka!

Więcej informacji: Informator o placówkach i organizacjach wpierających dziecko, rodzinę i szkołę – Poradnia Psychologiczno – Pedagogiczna Nr 2 w Białymstoku.

Opracowała: mgr Sylwia Morzy 

 

O czym rodzice powinni pamiętać?!

CZYM DZIECKO ŻYJE, TEGO SIĘ NAUCZY

 zebrała: mgr M. Kozłowska

 

Drodzy Rodzice:
Wychowanie dziecka i przygotowanie go do samodzielnego życia należą do najtrudniejszych zadań, z jakimi człowiek musi się zmierzyć. Najczęściej w ogóle nie jesteśmy do nich przygotowani. Potwierdza to powiedzenie, że rodzicami łatwo się zostaje, ale trudno nimi być.
Jak więc postępować  i jakimi zasadami się kierować w wychowaniu dziecka?
Najistotniejszą sprawą w wychowaniu dziecka jest uznanie i akceptowanie przez rodziców najważniejszych kwestii:

  1. Opieka nad dzieckiem to ogromny obowiązek, pełen wyrzeczeń i poświęceń, który na zawsze zmienia nasze życie - świat wywraca się do góry nogami, wszystko jest inne niż zwykle i nie ma odwrotu.
  2. Dziecko ma swoje prawa. Zadaniem rodziców jest troska i czuwanie nad tym, aby te prawa były przestrzegane.
  3. Zachowanie dziecka jest bardzo silnie związane z kolejnymi fazami jego rozwoju. Rodzice muszą je rozumieć i akceptować - nie gniewać się na dziecko, gdy na pewnym etapie swojego życia buntuje się i mówi nie, lecz raczej niepokoić się gdy bywa grzeczne.
  4. Każde dziecko jest inne, niepowtarzalne, inne od wszystkich. Rodzice powinni nauczyć się widzieć i zaspokajać jego potrzeby. Muszą pamiętać także i o tym, że w jednej rodzinie nie ma dwóch takich samych dzieci.
  5. Mózg dziecka jest jak twardy dysk komputera z ogromną wolną pamięcią - zapisuje się w nim wszystko, co zdoła do niego dotrzeć.  To od nas zależy, jakiego człowieka stworzymy.
  6. Prostym, dostępnym dla każdego, lecz wciąż niedocenianym sposobem rozwijania dziecięcej wyobraźni, zainteresowań jest wspólne czytanie. Czynność ta kształtuje w dziecku poczucie własnej wartości, uczy pozytywnego myślenia, moralnych i nie agresywnych zachowań oraz odróżniania dobra od zła a także buduje zdrową więź emocjonalną.

Do ważnych zasad zalicza się również otaczanie dziecka bezinteresowną miłością, okazywanie szacunku dla jego prywatności oraz tworzenie przyjaznego klimatu dla wyrażania i akceptowania własnych uczuć. Dziecko zawsze powinno być kochane, nawet wtedy, gdy jego zachowanie jest naganne. 

A jakie błędy popełniają najczęściej rodzice? :

  • Pośpiech - zbyt często mówicie dziecku: teraz nie mam czasu;
  • Odrzucenie - krytykujecie dziecko, a nie jego zachowanie;
  • Ignorowanie - nie poświęcacie dziecku uwagi;
  • Niekonsekwencja - nie dotrzymujecie obietnic i ustalonych zasad;
  • Wyręczanie - robicie wszystko za dziecko;
  • Impulsywność - pod wpływem emocji podejmujecie decyzje dotyczące dziecka;
  • Przymus: zmuszacie dziecko do robienia czegoś, co je nie interesuje

opracowała mgr M. Kozłowska

 

Mamo, Tato poczytaj mi książeczkę!

"Naród, który mało czyta, mało wie.
Naród, który mało wie -
podejmuje złe decyzje."
Jim Trelease

Jeśli chcemy żyć w kraju mądrych, uczciwych i kulturalnych ludzi, zadbajmy o to, by codzienne, głośne czytanie stało się priorytetem w Waszym domu.
Codzienne czytanie dziecku dla przyjemności jest najskuteczniejszą metodą wychowania. Dziecko będzie potrafiło samodzielnie myśleć, posiądzie wiedzę i umiejętność jej poszerzania, będzie kulturalne, etyczne, z wyobraźnią, które umie sobie radzić w życiu przy pomocy rozumu a nie pięści.
Badania naukowe potwierdzają, że głośne czytanie dziecku:

    • buduje mocną więź między dorosłym a dzieckiem;
    • zapewnia emocjonalny rozwój dziecka;
    • rozwija język, pamięć i wyobraźnię;
    • uczy myślenia, poprawia koncentrację;
    • wzmacnia poczucie własnej wartości dziecka;
    • poszerza wiedzę ogólną;
    • ułatwia naukę, pomaga odnieść sukces w szkole;
    • uczy wartości moralnych, pomaga w wychowaniu;
    • zapobiega uzależnieniu od telewizji i komputerów;
    • chroni przed zagrożeniami ze strony masowej kultury;
    • kształtuje nawyk czytania i zdobywania wiedzy na całe życie.

Współczesne dzieci dorastają w ubogim językowo środowisku. Rodzice coraz mniej z nimi rozmawiają i mało im czytają. Kontakt z żywym słowem wyparła telewizja, której narzędziem nie jest język lecz obraz. W efekcie dzieci coraz gorzej znają język, tymczasem język jest narzędziem myślenia.
Dzieci słabo wyćwiczone w używaniu języka i w myśleniu, pozbawione wyobraźni, którą wypiera telewizja, będą miały trudności od pierwszych dni w szkole i w późniejszym życiu.
NIE ZMARNUJ SZANSY SWOJEGO DZIECKA, bowiem kluczem do sukcesu jest wiedza, a kluczem do wiedzy i sprawności umysłu jest czytanie. Nawyk czytania i zapał do książek trzeba kształtować w dzieciństwie, czytając dziecku na głos.
Nikt nie rodzi się czytelnikiem. Czytelnika trzeba wychować, codziennie czytając dziecku dla przyjemności.

Bez względu na to ile masz zajęć, najważniejszą rzeczą, jaką możesz zrobić dla przyszłości własnego dziecko, oprócz okazywania mu miłości przez przytulanie, jest codzienne, głośne czytanie oraz radykalne ograniczenie telewizji.

Jim Trelease 
na podstawie materiałów
Fundacji ABC XXI w.
mgr M. Kozłowska

Nasze Podlasie

Nasze Podlasie - piękna kraina,
tu rzeka - Narew łąki przecina.
Gatunków ptasich jest tu bez liku,
różnych perkozów, kaczek, słowików.

Puszcza gdzie żubrów całe gromady,
zaprasza w knieje na swe biesiady.
Wilki, jelenie, wszelka zwierzyna,
nasze Podlasie - piękna kraina.

Miasto Białystok - Podlasia stolica,
swoją urodą wszystkich zachwyca.
Pałacem w parku, mnóstwo zieleni,
fontanna w światłach pięknie się mieni.

(Autor: Wiesława Filimoniuk)